CO2-drukregelaar voor bier

CO2-regelaar voor biertapinstallaties: waarom dit een cruciaal onderdeel is
Een standaard CO2-fles bevat samengeperst gas bij 50 tot 200 bar, afhankelijk van de vullingsgraad. De werkdruk van een biertap ligt tussen 1,5 en 2,5 bar, afhankelijk van het type bier, de temperatuur en de lengte van de leiding. Als je een CO2-fles zonder drukregelaar rechtstreeks op een vat aansluit, wordt het vat blootgesteld aan een fatale overdruk: standaard roestvrijstalen vaten zijn bestand tegen 3 bar inwendige druk, plastic vaten van 5 liter nog minder. De rol van de CO2-drukregelaar is om de druk terug te brengen en te stabiliseren op de bedrijfsdruk, ongeacht het vulniveau van de fles.
Een CO2-drukregelaar voor een biertapsysteem is altijd voorzien van twee manometers: een inhoudsmanometer met een schaal van 0 tot 250 bar om het niveau in de fles te controleren, en een werkdrukmanometer met een schaal van 0 tot 6 of 0 tot 10 bar om de werkdruk weer te geven en in te stellen. Daarnaast zijn er een gekalibreerd veiligheidsklep (die automatisch opengaat als de werkdruk de ingestelde drempel overschrijdt) en een afsluitklep om het circuit af te sluiten zonder de fles los te koppelen.

Eentraps- of tweetraps CO2-drukregelaar: welke kiest u voor uw tapinstallatie?
Eentraps drukregelaars voeren de drukverlaging in één keer uit. Ze zijn geschikt voor huishoudelijke installaties met een vat van 5 liter of tapinstallaties met een korte leiding (3-bar-systemen). Hun zwakke punt: naarmate de fles leegraakt, daalt de inlaatdruk, wat aan het einde van de fles kan leiden tot een lichte afwijking van de werkdruk. Voor thuisgebruik met een CO2-fles van 425 g is deze afwijking verwaarloosbaar.
Tweetrapsregelaars voeren twee opeenvolgende drukverlagingen uit, wat een stabiele uitgangsdruk oplevert, ongeacht de resterende ingangsdruk. Dit is de standaard voor bar- of restaurantinstallaties met 7-bars-systemen en lange bierleidingen. Hun prijs is aanzienlijk hoger, wat gerechtvaardigd is door de constante tapkwaliteit bij grote volumes.
Het verschil tussen een 3-bars-systeem en een 7-bars-systeem hangt af van de lengte en de diameter van de bierleiding. Een korte leiding van minder dan 3 meter met een binnendiameter van 4 mm veroorzaakt weinig drukverlies: 3 bar is voldoende. Een installatie met een afstandszuil, koelslang of meerdere tapkranen op een leiding van 10 tot 20 meter vereist een 7-bar-systeem om een correct debiet en schuim aan het einde van het circuit te behouden.

De werkdruk instellen: de vier technische factoren
De juiste werkdruk is geen universele waarde. Deze wordt berekend op basis van de verzadigingsdruk (de druk die nodig is om de CO2 in het bier opgelost te houden), waaraan de transportdruk wordt toegevoegd die nodig is om het bier tegen de drukverliezen in naar de tapkraan te persen.

Temperatuur van het bier in het vat en CO2-gehalte
De verzadigingsdruk hangt rechtstreeks af van de temperatuur en de concentratie van opgelost CO2. Bij 4 °C met een CO2-gehalte van 5 g/l (standaard lager) bedraagt de verzadigingsdruk ongeveer 1,1 bar. Hetzelfde bier bij 10 °C vereist ongeveer 1,8 bar tegendruk om ontgassing in de leiding te voorkomen. Een bier van hoge gisting met 3,5 g/l CO2 werkt bij lagere drukken. Een bier op stikstof (Guinness, bepaalde stouts) maakt gebruik van een gasmengsel van 75% N2 en 25% CO2 met een specifieke drukregelaar voor gasmengsels, bij drukken die kunnen oplopen tot 3,5 bar.

Lengte van de leiding, diameter en hoogteverschil
De drukverliezen in de bierleiding worden berekend op basis van de binnendiameter en de lengte. Een leiding met een binnendiameter van 4 mm veroorzaakt ongeveer 0,25 bar verlies per meter. Een leiding van 6 mm vermindert dit verlies tot 0,04 bar per meter. Het hoogteverschil tussen het vat en de tapkraan voegt 0,1 bar per meter hoogteverschil toe. In de praktijk betekent dit voor een bar met een tapkolom op 8 meter afstand van de kelder en een hoogteverschil van 2 meter dat de transportdruk alleen al 2 tot 3 bar extra bedraagt ten opzichte van de verzadigingsdruk.

Accessoires en reserveonderdelen voor CO2-circuits voor bier
Voor het aansluiten van een drukregelaar op een CO2-fles is een gestandaardiseerde schroefdraad vereist. In Europa is de gangbare standaard de schroefdraad W21,8 x 1/14″ (ook wel G3/4″ linksdraaiende schroefdraad genoemd). Sommige industriële flessen maken gebruik van specifieke koppelingen, afhankelijk van de gasleverancier. Controleer het type kraan van uw fles voordat u een drukregelaar aanschaft.
De volgende onderdelen kunnen afzonderlijk worden besteld en vervangen bij de meeste drukregelaars op de markt:

Inhoudsmanometer (0-250 bar): vervangen indien de naald niet meer terugkeert naar nul of indien het glas gebarsten is
Werkdrukmanometer (0-6 of 0-10 bar): de nauwkeurigheid om de 2 jaar laten controleren door een vakman
O-ring van de flesaansluiting: bij elke fleswissel inspecteren en vervangen als de aansluiting lekt
Veiligheidsklep: actief veiligheidsonderdeel, mag niet worden uitgeschakeld of afgesloten, zelfs niet tijdelijk

De speciale CO2-moersleutel vereenvoudigt de montage en demontage op flessen met standaardschroefdraad, met name in krappe ruimtes. Het profiel is aangepast aan de linksdraaiende schroefdraad W21,8 om beschadiging van de klemvlakken te voorkomen. Het gebruik van een gewone steeksleutel op deze koppelingen leidt vaak tot krassen op het messing, wat op termijn de dichtheid in gevaar brengt.

Normen en veiligheid voor CO2-drukregelaars voor tapinstallaties
Een CO2-drukregelaar voor een drankdispensersysteem moet voldoen aan de norm EN 562 voor gasdrukregelaars voor industrieel en voedingsmiddelengebruik. De CE-certificering is verplicht voor het in de handel brengen op de Europese markt. Regelaars die voldoen aan EN 562 worden getest bij een testdruk die hoger is dan de maximaal toelaatbare druk (PMA), doorgaans 1,5 keer de PMA. Voor een regelaar van 7 bar is de testdruk doorgaans 10,5 bar.
Bij professioneel gebruik (restaurant, bar, bierkelder) schrijft de Franse regelgeving een periodieke controle van drukapparatuur voor. Een CO2-drukregelaar moet worden aangeschaft bij een erkende distributeur en geïnstalleerd door een gekwalificeerde technicus voor systemen van meer dan 50 liter CO2. Voor huishoudelijk gebruik met navullingen van 425 g tot 2,2 kg gelden geen specifieke wettelijke verplichtingen, maar het is wel absoluut noodzakelijk dat de maximale drukken die op het vat zijn aangegeven, worden nageleefd.
De levensduur van een degelijk vervaardigde CO2-drukregelaar bedraagt bij regelmatig gebruik meer dan 10 jaar, mits minimaal onderhoud wordt uitgevoerd: het systeem moet vóór elke langdurige opslag worden ontlucht, de aansluitingen moeten jaarlijks op lekken met schuim worden gecontroleerd en de afdichtingen moeten bij lekkage worden vervangen. Een drukregelaar die afdrijft (uitgangsdruk die geleidelijk stijgt zonder dat de stelschroef wordt aangedraaid) duidt erop dat het interne membraan moet worden vervangen.